10 JAAR FRIDAY NIGHT SKATE

5 Okt

scannen0013.jpg 

Dit artikel is gepubliceerd in Het Parool van donderdag 5 juli 2007.

In tien jaar tijd is de Friday Night Skate uitgegroeid tot een waar fenomeen in Amsterdam. Behalve als het regent wordt elke vrijdagavond een skatetocht van zo’n twintig kilometer door de stad verreden. Iedereen mag meerijden en het is nog gratis ook.  

Het begon allemaal in de winter van 1997. Een aantal medewerkers van de faculteit Wiskunde en Informatica van de UvA had meegedaan aan de Friday Night Skate (FNS) in San Francisco en was laaiend enthousiast geworden. “Het inspireerde ons om zoiets ook in Amsterdam te organiseren”, vertelt Yuri Engelhardt (44), die door mede-skaters liefkozend de ‘godfather’ van de Amsterdamse Friday Night Skate wordt genoemd. De eerste tocht werd verreden op vrijdag 11 april 1997, met drie deelnemers. ‘Het was berekoud, maar droog’, schreef Chris, FNS-er van het eerste uur in zijn webdagboek. “De route was oké, alleen de aansluiting aan het einde van de Admiraal de Ruyterweg naar het fietspad achter het Postbankgebouw was niet geweldig. Daar vandaan waren we wel razendsnel in het centrum. We eindigden in de IJsbreker op de Weesperzijde. Daar hebben we afgetankt.’ Dat ‘aftanken’ met een drankje zou al snel een vaste gewoonte van de tourskaters worden.   

<KADER: San Francisco Friday Night Skate>

Een ernstige aardbeving zorgde er in 1989 voor dat de beroemde Embarcadero Freeway zodanig beschadigd raakte, dat hij werd afgesloten voor het verkeer. Amerikaanse skaters zagen hun kans schoon en creëerden er het ideale skateparcours. Dagelijks kwamen er honderden skaters samen. Toen de snelweg uiteindelijk definitief werd gesloopt, besloten de skaters in plaats daarvan elke vrijdagavond een tocht langs de baai van San Francisco en door de stad te rijden. De Friday Night Skate was geboren. Zoals wel vaker met Amerikaanse succesverhalen, waaide het initiatief al snel over naar Europa. In Parijs bijvoorbeeld groeide de Friday Night Skate uit tot een enorme happening. En ook in steden als Barcelona, Londen en Frankfurt wordt met succes de wekelijkse skatetocht georganiseerd.  

Van 3 naar 3000

De eerste anderhalf jaar werd de kar vooral door Yuri getrokken. Hij stippelde elke week de routes uit en maakte pamfletten die hij door de stad verspreidde. Behalve een fervent tochtenrijder was Yuri ook actief in de ‘stuntscène’ van de skaters. Met hun groep de Vondelblades trainden ze vaak aan de achterzijde van het Vondelpark, waar ze zich bijvoorbeeld al slalommend door een rij flessen bewogen. “De meeste Vondelbladers vonden zichzelf veel te stoer voor tourtochten”, vertelt Yuri, “maar toen we een keer gezamenlijk de Friday Night Skate in Parijs reden, raakten ze toch enthousiast.” Daarna groeide het aantal deelnemers snel. “Waren we de eerste maanden nog met een handjevol mensen, in de zomer van 1998 brachten we gemiddeld al zo’n 150 man op de been. Ik zorgde ervoor dat er altijd een spannend plein of object in het traject zat. Het dak van NEMO bijvoorbeeld. Of een parkeergarage, waar we op de muziek van een ghettoblaster allerlei halsbrekende toeren uithaalden.” Natuurlijk ging daarbij ook wel eens wat mis. Yuri: “We hebben de slagboom van de Bijenkorfgarage er een keer afgereden. Ik was er zelf niet schuldig aan, maar toch voel ik me nog steeds ongemakkelijk dat we dat toen niet gemeld hebben.” 

Na anderhalf jaar hield Yuri de organisatie van de tochten voor gezien. “Het kostte me zoveel tijd, dat ik niet meer aan het schrijven van mijn proefschrift toekwam. Een van jongens uit de Vondelblades, Erik Tange, heeft de fakkel toen met een aantal anderen van me overgenomen. Samen hebben we gebrainstormd over hoe de tochten naar een hoger niveau getild konden worden. Een nieuw logo en een nieuwe website, meer aandacht voor publiciteit en een aantal financiële sponsors was het resultaat. Ook werden er afspraken gemaakt met de Amsterdamse driehoek, burgermeester, justitie en politie, over de rechten en de plichten van de skaters tijdens de tochten. Eigenlijk kun je zeggen dat de Friday Night Skate vanaf dat moment een professioneel evenement is geworden. Maar wel een dat tot op de dag van vandaag volledig wordt gerund door vrijwilligers.” Die professionele aanpak legde hen geen windeieren, want op het hoogtepunt van de skatehype in 1999 reden er ruim 3000 deelnemers mee. Een record dat sindsdien niet meer geëvenaard is.  

Blockers en flying nurses

Niet alleen de marketing en de PR werden vakkundig aangepakt, ook de organisatie van de tochten zelf. “Je met een grote groep skaters in het drukke verkeer van Amsterdam begeven kan een gevaarlijke onderneming zijn”, vertelt Franck Hakkert (46), de huidige voorzitter van de Friday Night Skate. “Soms is de sliert deelnemers zo lang, dat je niet allemaal op tijd door een groen stoplicht kunt. Om alles in goede banen te leiden, gaat er daarom een veiligheidsteam bestaande uit zogenaamde blockers mee. Blockers zijn skaters die met toestemming van de politie als klaar-overs fungeren. Zij staan dwars op de kruispunten om ervoor te zorgen dat het verkeer de skatestoet niet hindert. Gedurende de tocht rijden ze voortdurend langs de stoet mee. Op die manier worden de skaters optimaal beschermd. Helemaal achteraan rijdt ook nog een aantal sweepers. Die ‘vegen’, zoals het woord al zegt, de achterblijvers erbij. Of ze sturen ze naar huis als ze het tempo niet kunnen bijhouden.” Ondanks alle voorzorgmaatregelen is het onvermijdelijk dat er af en toe ongelukken gebeuren. Franck: “Gelukkig hebben we voor dat soort gevallen altijd een groep flying nurses bij ons. Dat is het mobiele EHBO-team. Lichte verwondingen worden door de flying nurses onderweg behandeld en in de meer ernstige gevallen kunnen zij de deelnemers naar de dokter of het ziekenhuis begeleiden.”  

<Kader: Leonieke van Vlaanderen (26, arts) is sinds drie jaar flying nurse>

“Ik had de skaters al een paar kaar op vrijdagavond door de stad zien rijden, toen twee vriendinnen me vroegen of ik een keer mee ging. Vanaf de eerste tocht was ik meteen razend enthousiast. De mensen, de muziek; het is echt een uniek sfeertje. Omdat ik zelf arts ben, heb ik de tweede keer dat ik deelnam een flying nurse aangesproken of ik kon helpen. De week daarna reed ik al zelf als nurse mee! In totaal zijn we met tien flying nurses. Behalve mijzelf is er nog een dokter en de rest heeft een EHBO-cursus gedaan. In een heuptasje vervoeren we onze spullen: pleisters, handschoenen, ontsmettingsmiddel, mitella, dat soort zaken. Schaafwonden en blaren komen verreweg het meest voor. Die kunnen we onderweg behandelen. Maar soms zijn er ook serieuzere verwondingen, zoals breuken of hoofdwonden. Dan gaan we met de deelnemer mee naar het ziekenhuis. Echt ernstige ongelukken heb ik gelukkig nog nooit meegemaakt. Overigens gebeuren er de laatste tijd minder ongelukken dan een paar jaar geleden. Dat komt waarschijnlijk omdat de ‘skate-hype’ zo langzamerhand wel over is. De mensen die nu nog meerijden, zijn de echte diehards. Die weten wat ze doen!” 

Skate-baby

De afgelopen jaren zijn heel wat sportieve trends de revue gepasseerd, maar de Friday Night Skate heeft ze allemaal overleefd. Waarschijnlijk komt dat omdat de tochten niet alleen een sportieve, maar ook een sociale functie hebben. “Eigenlijk is de Friday Night Skate net een rollend uitgaanscafé”, zegt Yuri. “Het is gewoon heel erg gezellig. Je leert er nieuwe mensen kennen, terwijl je allerlei onontdekte kanten van de stad ziet en nog iets aan je conditie doet ook!” In de loop van de jaren zijn ook heel wat relaties ontstaan bij de rijdende uitgaansgelegenheid. Bob Maas (38) bijvoorbeeld leerde er zijn vrouw Sabine Visser (42) kennen. Bob: “Vanaf 1998 was ik bij de organisatie van de Friday Night Skate betrokken, onder andere als routeplanner. Sabine was penningmeester. Begin 2000 kregen we een relatie en op 13 december 2002 werd onze eerste zoon geboren, Felix Nanuq Seb. Zijn initialen – F.N.S. – zijn een eerbetoon aan onze ontmoetingsplek!”  

“Zo’n verhaal alleen is toch al reden genoeg om nog minimaal tien jaar door te gaan?”, zegt Frank  lachend. Als het aan hem ligt, gaat dat zeker gebeuren. Hij is ieder geval nog net zo enthousiast als Yuri tien jaar geleden en zit vol plannen voor de toekomst. “Na een dip van een aantal jaren neemt het aantal deelnemers weer flink toe. Dat komt door alle positieve aandacht in de media over hoe gezond skaten is. Bovendien heeft de gemeente de laatste jaren veel gedaan aan de fietspaden in Amsterdam. Dat maakt dat we nog steeds interessante, nieuwe routes kunnen creëren. Gemiddeld rijden we de tocht op een zomeravond nu met zo’n 500 tot 1000 deelnemers.”  

Net als elk jaar organiseert Friday Night Skate ook deze zomer weer aan aantal speciale tochten. Franck: “Deze zomer is voor ons extra bijzonder omdat we dit jaar tien jaar bestaan. Morgen, op 6 juli, is er een jubileumskate. Het startschot wordt gegeven door de wethouder Sport van de gemeente Amsterdam, Carolien Gehrels. Bijna alle oudgedienden van het eerste uur rijden mee! 3 augustus organiseren we een gala-skate: een deftig feest met lange jurken en smokings, maar dan op skates. En 31 augustus is er ook nog een recordpoging. We gaan dan zoveel mogelijk skaters uit het hele land mobiliseren om samen met ons de Friday Night Skate te rijden. Het doel is het record van 3000 deelnemers te verbreken!” Al is initiatiefnemer Yuri zelf niet meer actief bij de organisatie van deze evenementen betrokken, meerijden zal hij zeker. “Want als je eenmaal van het night skaten hebt geproefd, wil je nooit meer zonder.” 

<Kader: Jubileumskate>

Morgen, op vrijdag 6 juli, zal een speciale jubileumskate verreden worden. Bob Maas heeft samen met twee andere oud-routemakers een nostalgische tocht in elkaar gezet. Iedereen mag meedoen en deelname is gratis. Een belangrijke voorwaarde is wel dat je goed kunt remmen en een beetje kunt doorrijden. Verzamelen vanaf 20.00 bij het ronde bankje tegenover het filmmuseum in het Vondelpark. De stoet vertrekt om 20.30 en zal rond 22.30 weer bij het Vondelpark terugkeren. Voor meer informatie: http://www.fridaynightskate.com.  

<Kader: Joyce Kraaijeveld (24, student master redacteur/editor aan de UvA), enthousiast deelneemster aan de Friday Night Skate>

“Ik skate al acht jaar, maar toen ik vier jaar geleden uit de omgeving van Dordrecht naar Amsterdam verhuisde om te hier te gaan studeren, durfde ik in eerste instantie niet mee te doen aan de Friday Night Skate. Op de website stond namelijk dat je een beetje moet kunnen doorrijden en ik dacht dat ik daarvoor niet goed genoeg was. Maar alleen skaten is ook maar saai en dus besloot ik bij het Universitair Sportcentrum een skatecursus te gaan doen om mijn niveau wat op te krikken. Al snel bleek dat ik beter was dan ik zelf dacht! Na twee lessen trok ik de stoute schoenen aan en op vrijdagavond 5 mei 2006 ging ik samen met een aantal andere cursisten naar het Vondelpark. Die eerste keer in zo’n grote groep vond ik echt doodeng; ik was steeds bang dat ik zou vallen. Maar na een half uur begon de adrenaline te stromen en kreeg ik zo’n kick! Vanaf dat moment was ik totaal verslaafd en ben ik elke vrijdag mee geweest. Begin dit jaar vertrok ik voor mijn studie vier maanden naar Zuid-Frankrijk. Dat was geweldig, maar ik miste de vrijdagse skatetochten enorm. Via de speciale FNS-hyvesgroep bleef ik gelukkig op de hoogte van alles wat er hier gebeurde. Daar zag ik ook dat op 1 juni van dit jaar een speciale ‘red skate’ werd georganiseerd. Ik ben toen meteen in Toulon rode kleren gaan kopen. Op 31 mei was kwam ik terug in Nederland en minder dan 24 uur later reed ik alweer mee. Van top tot teen in Frans rood gehuld! Ja, ik denk dat je wel kunt zeggen dat ik een van de grootste fans van de Friday Night Skate ben….  

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: