ZIJ OVERWONNEN HUN VAKANTIEANGST

11 Okt

scannen0006.jpg 

Dit artikel is gepubliceerd in Flair 32 – 6 augustus 2007.

De  meeste van ons genieten ervan om op vakantie te gaan. Maar als je bang bent om te vliegen, auto te rijden of te zwemmen kan je reisplezier flink vergald worden. Elleke, Rixt en Annie vertellen hoe zij hun vakantieangsten te boven wisten te komen.  

Elleke Kremer (29) overwon haar vliegangst

“Vier jaar geleden ging ik met het vliegtuig een weekendje naar Londen. Onderweg kwamen we in de slipstream van een Boeing terecht, waardoor ons toestel onbestuurbaar werd. Onmiddellijk werden we door het personeel voorbereid op een noodlanding. Ik raakte volledig in paniek, want ik dacht serieus dat mijn laatste uur geslagen had! Echt, ik heb daar boven de Noordzee doodsangsten uitgestaan. Gelukkig liep het allemaal goed af, maar na die ervaring had ik continu nachtmerries. Steeds maar weer droomde ik dat ik neerstortte en dan werd ik badend in het zweet wakker. Op vakantie ging ik alleen nog binnen Europa. Met de auto wel te verstaan.” 

“Toch bleef ik in mijn achterhoofd altijd nieuwsgierig naar verre bestemmingen. Uiteindelijk heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik in het vliegtuig naar Thailand gestapt. Vreselijk was dat! Weken van te voren sliep ik al niet meer. Op de dag zelf ging ik volledig overstuur het toestel in. Ademhalingsoefeningen, vriendelijke stewardessen, mijn beste vriendin naast me; niets hielp. Ik kon alleen nog maar trillen en huilen. De enige reden dat ik toch gegaan ben, is dat ik wist dat ik het anders écht nooit meer zou durven.” 

“In oktober 2006 liep mijn relatie stuk. In een opwelling heb ik toen een ticket naar Australië geboekt. Een week later kon ik mezelf wel voor mijn hoofd slaan. Hoe had ik ooit kunnen denken dat ik twintig uur in een vliegtuig zou kunnen zitten? De paniek sloeg in alle hevigheid toe. Er is geen doemscenario dat ik niet heb bedacht. Ik was er zó van overtuigd dat ik de reis niet zou overleven! Toen ik met de telefoon in mijn hand stond om mijn reis af te zeggen, wist ik dat ik hulp moest gaan zoeken. Via via kwam ik bij een vrouwelijke huisarts terecht. Met haar heb ik twee gesprekken gevoerd. Zij liet me inzien dat mijn angst versterkt werd omdat ik óók nog eens de zekerheid van mijn relatie kwijt was. Uiteindelijk overtuigde ze me ervan toch te gaan, al was het maar omdat ik anders de rest van mijn leven spijt zou hebben van de gemiste kans.” 

“In de rij voor het vliegtuig heb ik een paar mensen aangesproken die me aardig leken en gevraagd of ik bij hen mocht zitten. Het feit dat ik voor en tijdens de reis met hen over mijn angst kon praten hielp heel erg. Afgezien daarvan zijn het vooral de slaappillen geweest die me door de lange vlucht hebben heen geholpen. Echt, die kan ik iedereen aanbevelen! Uiteindelijk heb ik drie maanden gereisd en in die periode acht vluchten gemaakt. Wat dat betreft is die reis echt een overwinning op mezelf geweest. En nu heb ik de smaak serieus te pakken! Ik denk dat mijn volgende bestemming Zuid-Amerika wordt….” 

Elleke Kremer is personeelsadviseur. 

Rixt Metz (27) pakte haar rijangst aan

“Ik heb autorijden nooit leuk gevonden. Toen ik op mijn 19e met rijles begon, hoopte ik steeds dat mijn instructeur ziek zou zijn. Ging de les toch door, dan zat ik trillend en zwetend in de auto. Alleen al van de gedachte aan een afslaande motor kreeg ik het Spaans benauwd. Ik was ervan overtuigd dat ik het nooit zou leren. Tot mijn eigen verbazing wist ik mijn rijbewijs toch te halen, maar daarna stelde ik alles in het werk om maar niet achter het stuur te hoeven zitten. En die ene keer dat ik dat wel deed, veroorzaakte ik onmiddellijk een ongeluk! Er was gelukkig niets ernstigs aan de hand, maar vanaf dat moment durfde ik de weg helemaal niet meer op.”  

“‘Je moet het gewoon doen, dan wordt het vanzelf makkelijker.’ Dat hoorde ik voortdurend om me heen. In plaats van beter maakte dat het alleen maar erger. Echt, ik had het gevoel dat ik de enige op de wereld was die niet durfde te rijden. Na een tijdje zei ik maar dat ik helemaal niet reed. Of ik dikte het ongeluk flink aan, als een excuus voor mijn rijangst. Gewoon om niet aan de buitenwereld te laten zien hoe dom ik me voelde.”  

“Ik regelde mijn leven zo dat ik autorijden zoveel mogelijk kon vermijden. Soms miste ik daardoor wel dingen. Met vakanties bijvoorbeeld. Ik ben dol op Frankrijk, maar behalve met mijn ouders ben ik er nooit geweest. Alleen omdat ik dan met de auto zou moeten.”  

“Eind 2005 had ik er opeens genoeg van. Ik wilde niet langer afhankelijk van mijn vriend zijn om me altijd overal naartoe te brengen. Via internet vond ik een rijschool die gespecialiseerd is in het overwinnen van rijangst. De ene week had ik rijles, de andere een therapeutisch gesprek. In het begin vond ik het niks om over mijn gevoelens te moeten praten. Maar ik leerde zo wel begrijpen dat mijn angst voortkwam uit allerlei onzekerheden over mezelf, die niets met het autorijden te maken hadden. Op die manier kon ik er in de praktijk beter mee omgaan.”  

“Er helemaal overheen ben ik nog niet, maar inmiddels ga ik wel alleen op pad. Ik durf nu onderweg zelfs met de radio mee te zingen! Mijn grootste overwinning was een bezoekje aan Ikea. Er naartoe rijden, inparkeren, spullen inladen… Het klinkt voor veel mensen als de gewoonste zaak van de wereld, maar voor mij voelt dat echt als de ultieme onafhankelijkheid. De kans om op vakantie te rijden heb ik nog niet gehad, maar binnenkort ga ik op huwelijksreis naar Zuid-Afrika. Dus reken maar dat je mij daar door dat mooie, weidse landschap zult zien toeren!” 

Rixt heeft een vriend, waarmee ze binnenkort gaat trouwen. Ze werkt als lerares op een school voor meervoudig gehandicapte kinderen.   

Annie Bracken (38) zit op zwemles om haar zwemangst te overwinnen

“Ik ben geboren op Fiji. Je zou denken: een eiland, daar leert iederéén wel zwemmen. Mooi niet dus! Echt missen deed ik het trouwens niet, want in het ondiepe water op het strand kun je je als kind ook prima vermaken.” 

“Op mijn achttiende verhuisde ik naar Japan. Bij een bezoekje aan een zwembad realiseerde ik me opeens dat ik écht niet kon zwemmen. Ik schrok me rot en besloot meteen op zwemles te gaan, maar na een paar weken haakte ik alweer af. Het programma duurde eindeloos en was bovendien heel saai. Toch voelde ik me in de jaren daarna regelmatig opgelaten over het feit dat ik niet kon zwemmen. Als ik met vrienden ging zeilen bijvoorbeeld en iedereen het water indook behalve ik. Vaak verzon ik dan een excuus, dat ik verkouden was of zo. Ik hield me groot, maar het greep het me enorm aan. Ik voelde me dom en buitengesloten. Bovendien moest ik allerlei leuke activiteiten missen,  terwijl ik juist zo gek ben op alles wat met sport te maken heeft.” 

“Daar komt bij dat ik een keer bijna ben verdronken. Op mijn huwelijksreis nota bene! Ik zat met mijn man in een prachtig ressort op Fiji. Uiteraard was daar ook een zwembad. In een overmoedige bui besloot ik een paar slagen te zwemmen… Het was maar goed dat mijn man in de buurt was, want in minder dan geen tijd lag ik op de bodem! Daarna ben ik echt doodsbang geworden om bij het diepe in de buurt te komen. Ik moest zeker weten dat ik – met mijn 1.50 meter – kon staan, anders ging ik het zwembad niet in.” 

“De reden dat ik mijn angst voor eens en altijd wil aanpakken, is dat ik nu kinderen heb. Mijn oudste dochter is zes en bezig haar A-diploma te halen. Op vakantie kan zij in het diepe en moet ik vanaf een afstandje toekijken! Ik stel niet alleen mezelf teleur, maar ook háár. Dat voelt vreselijk, daar kan ik echt heel verdrietig over zijn. Bovendien wil ik zeker weten dat ik mijn jongste kan redden als ze in het water valt. Die verantwoordelijkheid hoor je als moeder te nemen vind ik.” 

“Nu zit ik dus op zwemles en tot mijn verbazing vind ik het nog leuk ook! Het is fijn in een klasje te zitten met allemaal andere volwassenen die het óók niet kunnen. Bovendien is er altijd iemand in de buurt die je kan redden als het fout gaat. Binnenkort ga ik afzwemmen. Net als mijn dochter voor het A-diploma! Later dit jaar willen we met het hele gezin naar Australië emigreren. Net als toen ik klein was kan ik straks elke dag naar het strand. Maar het verschil is dat ik nu wél kan zwemmen. Dan komt mijn droom om samen met mijn dochter in zee te gaan eindelijk uit!” 

Annie is getrouwd en heeft twee dochters, Angela (6) en Niemh (4). Ze is ingenieur, maar is tijdelijk gestopt met werken om voor haar kinderen te zorgen. 

<KADER> Pak je vakantiefobie aan!

Vliegangst, rijangst en zwemangst zijn alledrie prima te behandelen. Geloof het of niet, maar met goede hulp kun je er écht helemaal vanaf komen! 

Vliegangst

Het bekendste instituut voor de behandeling van vliegangst is Stichting Valk. Valk is opgericht door de KLM en de Universiteit Leiden en werkt nauw samen met de Luchthaven Schiphol. De training van Stichting Valk bestaat uit twee delen: een theoriegedeelte en een praktijkgedeelte. Je kunt kiezen voor een 1-daagse training van € 575 of een 2-daagse training van € 895. Dit is inclusief het ticket voor een proefvlucht. Na de training bij Stichting Valk is maar liefst 98% van de deelnemers van zijn of haar vliegangst af. Kijk voor meer informatie op www.valk.org. Uiteraard kun je er ook voor kiezen naar een zelfstandig psycholoog te gaan. Op de website www.allepsychologen.nl vind je een overzicht van alle psychologen in Nederland, ingedeeld naar provincie en specialisme. Liever zelf aan de slag? Lees dan een van de vele zelfhulpboeken over het onderwerp, bijvoorbeeld ‘Nooit meer vliegangst!’ van Cor Anneesse (Uitgeverij Bohn Stafleu Van Loghum, € 17,50) of ‘Over vliegangst en hoe je ervan afkomt’ van Lucas van Gerwen (Bruna Uitgevers, € 12,95).  

Rijangst

Op de website www.anwbbovagkoerslijst.n vind je een compleet overzicht van alle BOVAG-aangesloten rijscholen, die zijn gespecialiseerd in het overwinnen van rijangst. In totaal zijn dat er zo’n 250, dus er zit er altijd wel een bij jou in de buurt! Rixt Metz volgde een opleiding bij Peter Marbus van Rijschool Hebbes in Houten (www.rij-angstvrij.nl). De tarieven voor haar cursus varieerden afhankelijk van de soort activiteit tussen de € 50 en de € 65 per uur. Ook over rijangst zijn verschillende boeken verschenen. ‘Omgaan met rijangst’ bijvoorbeeld, van J. van den Berg (Uitgeverij Bohn Stafleu van Loghum, € 20,90). ‘Omgaan met rijexamenangst’ van Ard Nieuwenbroek (Uitgeverij Bohn Stafleu van Loghum, € 18,90) richt zich, zoals de titel al zegt, puur op het de vrees voor het examen.  

Zwemangst

Er zijn tal van zwembaden in Nederland die speciale zwemlessen voor volwassenen organiseren. Annie Bracken volgt zwemles bij Sportcentrum De Meerkamp in Amstelveen (www.meerkamp.nl). Haar klasje bestaat voor ongeveer drie kwart uit vrouwen. De leeftijden lopen uiteen van 23 tot 68 jaar. Een leskaart voor acht weken kost € 43,90. Andere zwembaden die les aan volwassenen bieden zijn bijvoorbeeld Sportfondsenbad De Hooge Waerd in IJsselstijn (www.sportfondsen.nl), zwembad De Kwakel in Utrecht of bij Zwemparadijs Aquadrome in Enschede (www.aquadrome.nl).

Meer weten over angsten en fobieën? Kijk dan eens op de site van de patiëntenvereniging van mensen met angsten of dwangklachten: www.adfstichting.nl.  

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: