“NEE, WIJ HEBBEN GEEN DOUCHEFILE”

6 Nov

scannen0006.jpgscannen0007.jpg 

Dit artikel is gepubliceerd in esta nr. 23 – 5 november 2007. 

Marielle en Martijn delen hun Amsterdamse huis met zes kinderen 

Het gezin Rozemuller

  • moeder Marielle (32), afgestudeerd pedagoge en studente psychologie; werkt niet
  • vader Martijn (36), ondernemer; werkt flexibele uren en deels vanuit huis
  • dochter Jessie (11)
  • zoon Tijn (8)
  • zoon Bas (6)
  • zoon Sam (4)
  • dochters Daantje en Linde (1)
  • hond Tommie
  • poes Aagje
  • poes Pluk
  • konijn Stuiter

Als je het woonhuis van Mariëlle Beckers (32) en Martijn Rozemuller (36) in hartje Amsterdam binnenstapt, verwacht je geen bovengemiddeld groot gezin. De woonkamer is stijlvol ingericht. De keuken is keurig opgeruimd. De muren zijn gedecoreerd met moderne grote-mensen-schilderijen. Afgezien van de grote hoeveelheid schoenen bij de deur, een vrolijk beschilderd speelkasteel en een vitrinekast met kinderwerkjes, wijst niets erop dat hier even tevoren nog zes kinderen van tussen de één en de elf aan het ravotten waren.  

21 was Mariëlle, toen zij en haar vriend Martijn Jessie kregen. De zwangerschap was niet voorzien, maar daarom niet minder gewenst. Mariëlle trok direct in bij Martijn, die net was afgestudeerd en een baan in Amsterdam had gevonden. Het ouderschap beviel zo goed dat ze graag meer kinderen wilden. En dan maar meteen, zodat ze het hele proces tien jaar later niet nog een keer over hoefden te doen. Zo volgden de geboortes van Tijn, Bas en Sam. Een bewuste keus was voor een groot gezin  was het niet; ze vonden hun kinderen gewoon zo leuk dat ze er ‘steeds meer van wilden’. Na Sam dachten ze er nog één bij te nemen. En toen bleek Mariëlle zwanger te zijn van een tweeling.  

Rijst

De acht bewoners van het Amsterdamse pand delen vier kleine slaapkamers, die op leeftijd zijn verdeeld. Jessie slaapt dus met Tijn, maar nu ze begint te puberen krijgt ze steeds meer behoefte aan een eigen plek. Vandaar ook dat Martijn en Mariëlle een bouwvergunning hebben aangevraagd voor een extra kamer. Behalve de vier slaapkamers, een woonkamer en een eetkeuken telt het huis een speelkamer, een studeerkamer en twee badkamers. Behalve hun ouders douchet alleen Jessie ’s ochtends, dus ruzie over het gebruik daarvan is er (nog) niet.  

De wasmachine en droger draaien minimaal één keer per dag. Onvermijdelijk bij zo’n omvangrijk gezin. Strijken doet de werkster, die overigens pas na de geboorte van de vierde in huis kwam kwam. Andere vormen van ‘grootverbruik’ zoals kleren en speelgoed zijn goed verstopt in laden en kasten. Behalve de stapels gekleurd servies en de twee broodtrommels in de keuken dan. ’s Avonds zit het gezin met z’n achten rond de eettafel. Voor speciale voorkeuren is geen ruimte. Iedereen eet wat de pot schaft, óók de kleinsten.  Een standaard pak rijst van 400 gram is voor één maaltijd al lang niet meer genoeg. En er gaan elke week meerdere kilo’s fruit doorheen. Het zes pits gasfornuis was volgens Martijn de beste aankoop in jaren. In de praktijk komt het er op neer dat Rozemullers elke dag boodschappen doen. Mariëlle en Martijn geven toe dat het waarschijnlijk efficiënter zou zijn eens in de week groot in te slaan. Maar ja, de supermarkt zit letterlijk om de hoek en zo kunnen ze elke dag precies kopen waar ze zin in hebben.  

Met zoveel borden maakt één meer of minder niet uit, dus vriendjes zijn altijd welkom om aan te schuiven. Kinderen uit kleine gezinnen zijn wel eens jaloers op de gezelligheid van de volle tafel. Ook volwassenen reageren overwegend positief op de grote familie. Natuurlijk horen Mariëlle en Martijn wel eens een opmerking over ‘of het wel verantwoord is zoveel kinderen op deze wereld te zetten’. Maar over het algemeen vindt de omgeving het alleen maar leuk. Mariëlle: “Als we onze kinderen een keer niet allemaal meenemen, zijn mensen vaak teleurgesteld!” 

Routine

Ondanks  – of misschien wel dankzij – het grote aantal bewoners loopt alles in huize Rozemuller op rolletjes. De vier oudsten zijn heel zelfstandig. Ze doen elkaar na en helpen elkaar ook. Na het eten gaan ze met z’n allen tegelijk naar boven, kleden zich uit en poetsen hun tanden. Alles wat ze nodig hebben, zoals handdoeken en pyjama’s, ligt op kindhoogte. Daar komen de ouders amper aan te pas. Volgens Mariëlle deed Sam op zijn tweede al zelf zijn kleren in de wasmand. Gewoon, omdat hij de anderen het ook zag doen. ’s Ochtends gaat het al net zo soepel. Ze kleden zichzelf aan en ontbijten samen. Binnen drie kwartier zit de hele familie op de fiets naar school. De lunchtrommeltjes maakt Mariëlle de avond ervoor. Het lijkt allemaal vooral een kwestie van routine te zijn. En van je vooral niet druk maken als het niet helemaal perfect gaat.  

Die fiets is overigens wel een bakfiets waar je – met een beetje passen en meten – vijf kinderen in kwijt kunt. Reuze handig in de stad. Want hun andere vervoermiddel, een reusachtige zwarte bus, parkeer je niet zo makkelijk op de gracht. Die wordt bewaard voor familiebezoek en reizen. Daarover gesproken: hoe doe je dat, met z’n groot gezin op vakantie? Martijn: “We huren altijd een stacaravan in Frankrijk, de ruimste die er te krijgen is. Daar mogen maximaal zes personen in slapen, dus de twee oudsten brengen de nacht tegenwoordig door in een tentje.” Culturele uitstapjes zitten er niet in met zo’n grote groep, maar dat vinden ze niet erg. Op de camping is genoeg te beleven.  

Behalve zelfstandig zijn hun kinderen ook erg sociaal. Met zoveel broers en zussen moet je wel rekening houden met elkaar. Verder is er simpelweg geen ruimte voor eindeloze discussies. Dat betekent volgens Mariëlle en Martijn overigens niet dat hun kinderen aandacht tekort komen. Ze kunnen weliswaar niet zoveel tijd aan ze besteden als een ouder met één of twee kinderen, maar dat wordt gecompenseerd doordat de kinderen zoveel tijd samen doorbrengen. En als een van hen even wat extra aandacht nodig heeft, dan gaat Mariëlle of Martijn een keer alleen met hem of haar op stap. 

Natuurlijk levert zo’n groot gezin ook beperkingen op. Elk kind mag bijvoorbeeld aan één sport of clubje deelnemen. Vanwege de kosten, maar vooral ook vanwege de praktische problemen met het halen en brengen. Kleren en speelgoed worden waar mogelijk doorgegeven. En feestelijkheden als verjaardagen en sinterklaas worden strak gebudgetteerd. Dat betekent misschien niet altijd een even duur cadeau als een klasgenootje. Maar echt moeilijk lijken de koters het daar niet mee te hebben.  

Terugdoen

Als je je energie over zoveel kinderen moet verdelen, zou je denken dat er amper tijd meer voor elkaar overblijft. Laat staan voor jezelf. Volgens Mariëlle en Martijn is het vooral een kwestie van goed plannen. Eens per maand gaan ze samen uit eten. En jaarlijks knijpen ze er met z’n tweeën een weekendje tussenuit. Bovendien liggen alle kinderen ’s avonds uiterlijk om acht uur in bed. Op die manier hebben ze ook nog wat aan hun avond. Dat het werkt blijkt wel uit het feit dat Marielle het afgelopen jaar is afgestudeerd als pedagoge.  

Voor de meeste ouders zou de zorg voor zes kinderen meer dan genoeg zijn. Toch besloten Mariëlle en Martijn zich vier jaar geleden bij de Jeugdzorg aan te melden als pleeggezin voor crisisopvang. Omdat ze het zelf  zo goed hebben, wilden ze graag iets terugdoen. Sindsdien vangen ze twee keer per jaar voor een periode van zes tot twaalf weken een baby’tje op, voordat het definitief naar een pleeggezin kan. Zo kunnen ze op een heel concrete manier kinderen helpen die in een minder bevoorrechte omgeving geboren worden.  

Al met al is het passen en meten in het stadse woonhuis. Maar plannen om meer ruimte op te zoeken zijn er niet. “We hebben hier zo’n heerlijk leven opgebouwd”, zegt Mariëlle. “Alles wat we nodig hebben zit op loop- of fietsafstand. Bovendien wonen we om de hoek bij Het Vondelpark. En we hebben een heerlijk dakterras. Nee hoor, voorlopig gaan we mooi niet weg uit Amsterdam!” 

Meer lezen over hoe het is om zo’n groot gezin te hebben? Kijk dan eens op de weblog die Mariëlle bijhoudt: http://www.losrozemullers.web-log.nl.   

Voor meer informatie over hoe je pleegouder kunt worden, zie http://www.pleegzorg.nl of bel 0800 0223432. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: