LOF DER STILTE

10 Feb

scannen0007.jpgscannen0008.jpg 

Dit artikel is gepubliceerd in Feliz nr. 1 – februari 2008. 

Waarom kun je beter liefdeswoordjes in het linkeroor van je partner fluisteren dan in het rechter? Is er stilte in de ruimte? En hoe komt het dat koolmezen hun onderlinge communicatie aanpassen aan het stadslawaai? Journalist Manu Adriaens geeft op deze en vele andere vragen antwoord in zijn boek Lof der stilte. Over natuurlijke stilte. Over gewijde stilte. Over politieke stilte. En over de kunst van het zwijgen over stilte.  

Hoe kwam u erbij een boek over stilte te maken?

Ik heb altijd een grote belangstelling voor het onderwerp ‘stilte’ gekoesterd. Waarschijnlijk omdat ik zelf erg gevoelig ben voor harde geluiden. Ik erger me enorm aan de hoeveelheid geluid in de huidige maatschappij. Je zou zelfs kunnen zeggen dat ik enigszins ‘akoestisch gestoord’ ben. In de loop van de jaren heb ik enorm veel informatie over stilte verzameld. Elke keer als ik iets in de pers tegenkwam, knipte ik dat uit. Citaten over het onderwerp schreef ik allemaal op. Zo had ik uiteindelijk mappen vol informatieve, grappige en filosofische weetjes over stilte. Eind 2006 hoorde ik een trendwatcher op tv vertellen dat hij voor 2007 een ‘toenemende behoefte aan stilte’ voorspelde. Stilte om ons heen, maar ook in onszelf. Rond dezelfde tijd werd ook de Vlaamse website http://www.portaalvandestilte.nl gelanceerd. Daarop is allerhande informatie over het onderwerp te vinden. Die twee gebeurtenissen brachten me op het idee een boek van mijn verzameling te maken.  

Hoe bent u te werk gegaan bij de samenstelling ervan?

Ik had zoveel verschillende soorten informatie: citaten, feiten, weetjes, overdenkingen. Het was lastig om een goede vorm te vinden om al die stukjes logisch bij elkaar te brengen. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen ze in de vorm van een alfabet te presenteren. Een ‘abecedarium’ dus.  

Wat is het eerste en wat het laatste lemma van het boek?

Beide zijn toevalligerwijs citaten. Het boek begint met het lemma ‘aalmoes’. Een aalmoes geven terwijl anderen het zien, dat vond de profeet Mohammed – grondlegger van de islam – op zich al lovenswaardig. Maar als je dat in stilte doet, is het beter voor jou. Het laatste lemma is ‘zuinig’. De Vlaamse schrijver Maurice Maeterlinck, winnaar van de Nobelprijs voor de literatuur, schreef in 1896: “We zijn zeer zuinig op ons stilzwijgen: zelfs de onvoorzichtigsten onder ons zullen niet gaan zwijgen met de eerste de beste. Het instinct der bovenmenselijke waarheden, dat we allen bezitten, waarschuwt ons dat het gevaarlijk is te zwijgen over iemand die men niet wenst te kennen of van wie men niet houdt. Want woorden gaan voorbij onder de mensen, maar als de stilte een ogenblik gelegenheid heeft gevonden zich te doen gelden, dan wordt die indruk nooit meer uitgewist. En het ware leven, het enige dat sporen achterlaat, is slechts uit stilte opgebouwd.”Wat kun je daar nog aan toevoegen? 

Wat vind u zelf het mooiste citaat uit uw boek?

Stilte is een vriend die je nooit verraadt.’  

Hoe geeft u vorm aan stilte in uw eigen leven?

Als ik schrijf, doe ik dat in stilte. En muziek luisteren betekent voor mij: klassieke muziek. Al dat  moderne boem-boem, daar kan ik heel slecht tegen. Verder ben ik erg geïnteresseerd in het idee van ‘mindfulness’: de kunst stil te staan bij wat is, bij de realiteit van het moment, het hier en nu. Op het moment doe ik daar nog niet echt wat mee, maar als u het me over vijf jaar nog eens vraagt, is de kans groot dat ik dan bijvoorbeeld aan het mediteren ben.  

Bent u zelf stilte op een andere manier gaan ervaren na het schrijven van het boek?

Grappig genoeg wel. Het maken van het boek heeft me een meer verzoenende kijk op geluid gegeven. Door alle overpeinzingen en citaten over het onderwerp tot me te nemen, kwam ik erachter dat de mate van ergernis over geluid vooral te maken heeft met de toestand in jezelf. Voel je rustig van binnen, dan zal hard geluid minder storend zijn. Het proces van het schrijven heeft op die manier een helende werking gehad.  

Adriaens, Manu, Lof der stilte – Een koestergids (Davidfonds Uitgeverij, Leuven 2007), ISBN 978 7794 234 5, € 17,50. 

Manu Adriaens (1959) is freelance journalist. Hij schreef een twintigtal boeken over uiteenlopende onderwerpen. In opdracht van de VRT stelde hij naar aanleiding van 50 jaar Vlaamse televisie het officiële jubileumboek ‘Blijven Kijken!’ samen. Daarnaast maakte hij enkele tv-documentaires en werkte hij mee aan diverse radioprogramma’s.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: