WIE ZOEKT…

28 Sep

Vrijwel allemaal ontmoeten we mensen op ons levenspad die we nooit meer vergeten en graag zouden terugzien. Voor Pluslezeres Caroline Welman (50) was dat haar jeugdmaatje Frank. Het werd een emotionele hereniging.

“Negen jaar was ik toen ik op een avond tijdens het eten te horen kreeg dat ik naar een kindertehuis zou gaan. Mijn ouders waren beide erg beschadigd uit de oorlog gekomen. Na slechts vier jaar huwelijk gingen ze uit elkaar. Mijn moeder kon daarna de zorg voor ons niet meer aan. Waarom werd ik uit huis werd geplaatst en mijn broertje en halfzusje niet? Die vraag heb ik nooit beantwoord gekregen. Omdat ik de oudste en de meest mondige was, denk ik. Eenmaal in het tehuis kwamen me ouders me om de beurt eens in de twee weken apart opzoeken. Maar het is nooit meer helemaal goed gekomen tussen ons.

Meteen een klik

Ik heb eigenlijk maar weinig herinneringen aan vroeger. Die zijn allemaal diep weggestopt. Ook de eerste ontmoeting met Frank weet ik niet meer precies. Maar wat ik nooit zal vergeten, is dat er gelijk een klik was. Misschien omdat we zulke tegenpolen waren. Hij heel levenslustig en energiek, ik teruggetrokken en stil.

In die sombere omgeving viel zijn enthousiasme extra op. Ik heb mijn eerste echte zoentje van hem gekregen. Het was heel onschuldig, maar toch… het heeft diepe indruk op me gemaakt. Ik weet nog goed dat Frank wekelijks naar honkbaltraining ging. ‘Wacht maar af!’, riep hij dan vanaf zijn fiets. ‘Later word ik beroemd!’ Nog jaren daarna heb ik het sportnieuws intensief gevolgd, in de hoop zijn naam tegen te komen.

Na twee jaar in het kindertehuis werd ik onverwacht in een pleeggezin geplaatst. Tijd om afscheid te nemen was er niet. Wéér moest ik plotsklaps iemand om wie ik gaf achterlaten. Vanaf dat moment heb ik mezelf nooit meer open durven stellen.

Door de jaren heen bleef ik regelmatig aan Frank denken. Moeite om hem op te sporen deed ik niet. Ik was druk met een nieuw leven voor mezelf op te bouwen, en met de zorg voor mijn kinderen. Bovendien was ik veel te bang pijnlijke herinneringen op te rakelen.

Alles suisde om me heen

Vijf jaar geleden ben ik op aandringen van een vriendin toch op internet gaan zoeken. We vonden zijn geboortedatum, meer niet. Dat was voor mij het teken dat ik het verleden beter kon laten rusten.

In oktober 2006 luisterde ik bij toeval naar Adres Onbekend. Toen begon het toch weer te kriebelen. Ik wilde Frank zo graag vertellen wat een geweldige indruk hij op me achtergelaten had. En wat een waardevolle vriend hij voor mij was geweest. Als kind in een tehuis krijg je dat soort dingen nooit te horen. Ik gunde hem die bevestiging alsnog. En ik was natuurlijk ook gewoon nieuwsgierig hoe het hem verder vergaan was. Ik besloot het er nog één keer op te wagen en stuurde een brief aan het radioprogramma.

Tot mijn verbazing hing presentator Ron Kas binnen een paar dagen aan de telefoon. Een week later zat ik al in de uitzending! Ontzettend spannend vond ik dat. Vooraf had ik me niet echt zenuwachtig gemaakt, maar opeens dacht ik ‘wat als hij me zich helemaal niet herinnert?’. Dat had ik vreselijk gevonden.

Toen Ron vragen ging stellen, kreeg ik het behoorlijk te kwaad. Er kwamen allerlei gevoelens boven waarvan ik vergeten was dat ik ze had. Nooit eerder had ik met iemand over die tijd gepraat. En er luisterden ook nog eens een paar honderdduizend mensen mee! Ik heb mijn voeten plat op de grond moeten zetten om niet in huilen uit te barsten. Eenmaal thuis voelde ik hoe intens het was geweest. Alles suisde om me heen. Heel onwerkelijk.

Nog tijdens de uitzending kwamen er verschillende reacties binnen. Maar toen alle tips een week later nagetrokken waren, was Frank nog steeds niet gevonden. Dat was een grote teleurstelling. Meedoen aan zo’n programma creëert toch verwachtingen. Ik dacht: ‘Waarom heb ik dit mezelf aangedaan?’ Toen heb ik besloten hem helemaal uit mijn hoofd te zetten.

Alleen oog voor elkaar

Tot mijn stomme verbazing belde Ron Kas me dit voorjaar opeens op met het bericht dat er nieuwe aanwijzingen waren. Wat bleek? Mijn verhaal had als onopgeloste zaak in het Algemeen Dagblad gestaan. Met verrassende tips als resultaat. Ik was de teleurstelling van de eerste opname zeker niet vergeten, maar de kans om Frank alsnog te vinden wilde ik niet aan me voorbij laten gaan.

Op zondagmiddag reed ik naar het Mediacafé in Hilversum. Echt zenuwachtig was ik niet. Het was vooral spannend, zoals een kind zich voelt vlak voor zijn verjaardagsfeestje. Mijn verhaal stond als laatste op het programma. Omdat ik geboeid zat te luisteren naar de andere gasten was ik voor ik er erg in had aan de beurt. Het ging opeens zo snel! Ik heb het in een roes beleefd. Ron’s introductie ging helemaal aan me voorbij; ik moest moeite doen om zijn vragen te begrijpen! Het enige dat ik me nog herinner is dat hij zei: “Als je je omdraait, komt Frank nu naar je toegelopen.” Vanaf het moment dat ik Frank aankeek viel de wereld om me heen weg.

Later hoorde ik dat het publiek in een luid applaus was uitgebarsten, maar daar heb ik niets meer van gehoord. We hadden alleen oog voor elkaar. Mijn angst dat hij me niet meer zou herinneren bleek gelukkig ongegrond: hij was mij ook nooit vergeten!

Een vreemde en toch weer niet

Na de uitzending zijn we naar een café in Hilversum gereden. We hebben wel drie uur met elkaar zitten praten. In het begin was dat even onwennig: je zit tegenover een vreemde, en toch weer niet. Maar al snel voelde het heel vertrouwd, als een oude vriendschap waarvan je de draad weer oppakt.

We hebben herinneringen opgehaald, maar ook gesproken over hoe het ons daarna vergaan is. De tijd in het kindertehuis heeft een grote invloed op de rest van onze levens gehad. Meest waardevol vond ik wel te ontdekken dat we dezelfde herinneringen aan die tijd hebben. Als je veertig jaar lang ergens niet over praat lijkt het soms alsof het nooit gebeurd is. Maar door de ontmoeting met Frank weet ik zeker dat ik die rotjeugd niet heb verzonnen.

We hebben niet direct een vervolgafspraak gemaakt, maar wel gegevens uitgewisseld. Toen ik thuis kwam voelde ik me uitgelaten. Door mijn ervaringen in de tehuizen heb ik mijn gevoel altijd heel erg voor mezelf gehouden. Ik heb mezelf open durven stellen voor liefde of affectie; het risico om afgewezen en gekwetst te worden was te groot. Maar door de ontmoeting met Frank komt daar misschien verandering in.”

Adres Onbekend wordt elke zondag van 12.00 – 14.00 uitgezonden op radio 2. http://www.adresonbekend.kro.nl.

Zelf op zoek naar een oude bekende? Zo pakt u het aan!

Stap 1: Verzamel informatie

Probeer zoveel mogelijk informatie over de persoon in kwestie te verzamelen. Vraag familie, vrienden of oude bekenden met u mee te denken. Misschien herinneren zij zich dingen die u niet meer weet! Begin met de basisgegevens, zoals voor- en achternaam, voorletters, geboortedatum en geboorteplaats. Schrijf vervolgens alle overige informatie op die u kunt achterhalen. Weet u nog een of meerdere adressen waar de persoon in kwestie heeft gewoond? Op welke scholen heeft hij gezeten? Herinnert u zich nog namen van zijn ouders, broers, zussen of vrienden? Heeft hij in dienst gezeten? Was hij lid van een club of vereniging? Wat voor werk zou hij nu kunnen doen? Al dat soort gegevens kunnen u later bij uw zoektocht helpen.

Stap 2: Zoek op internet

Het internet is tegenwoordig dé aangewezen plek om een zoektocht naar een oude bekende te beginnen. We geven u een aantal handige plekken waar u op internet terecht kunt.

Zoekmachines

Van alle zoekmachines op internet is Google waarschijnlijk wel de bekendste. Geeft het intypen van de naam die u zoekt niet direct resultaat, probeer dan eens een van volgende tips:

  • Plaats de voor- en achternaam tussen aanhalingstekens. Zo wordt alleen de letterlijk ingetypte tekst gezocht. Bijvoorbeeld “Karel Jansen” levert meer zoekresultaten op dan de naam zonder aanhalingstekens.
  • Vervang de voornaam door de voorletter. Dus “K. Jansen” of “KJansen” in plaats van “Karel Jasen”.
  • Veel emailadressen werken met leestekens. Vervang spaties in de naam daarom eens door leestekens, bijvoorbeeld “k_jansen” of “k-jansen”.
  • Dat geldt natuurlijk ook voor de volledig uitgeschreven naam, “Karel_Jansen” of “Karel-Jansen”.

Er zijn ook zoekmachines die zich specifiek richten op het zoeken naar personen. Voorbeelden daarvan zijn:

Telefoonboeken

Op internet zijn tal van telefoonboeken te vinden. De belangrijkste voor u op een rij:

Emailgidsen

Helaas is er niet één centrale gids, waarin alle emailadressen van Nederland vastgelegd zijn. Wel komen er steeds meer websites waar mensen vrijwillig hun emailadres kunnen laten registreren, zodat ze voor anderen makkelijk vindbaar zijn. Een voorbeeld daarvan is de website http://www.e-mailgids.com. Mocht u uw oude bekende daar niet aantreffen, dan kunt u overwegen zelf uw emailadres achter te laten. Misschien vindt hij u zo wel!

Tip: Zoekt u iemand met een naam die niet zo vaak voorkomt? Vindt u niet de betreffende persoon, maar wel anderen mensen met dezelfde achternaam? Stuur hen dan eens een mailtje. Vaak gaat het om (verre) familie. Mogelijk kunnen zij u met uw oude bekende in contact brengen.

Gespecialiseerde zoeksites

Behalve algemene zoeksites zijn er ook gespecialiseerde zoeksites, die zich uitsluitend richten op het terugvinden van oude bekenden. Voorbeelden daarvan zijn:

Gemeenschappen op internet

De afgelopen jaren hebben zich op internet steeds meer sociale netwerken gevormd. Het belangrijkste netwerk in Nederland is Hyves, internationaal is dat MySpace. Deze netwerken bieden zoekfuncties om naar leden te zoeken. De kans dat u hier oude bekenden van boven de zestig aantreft is echter niet zo heel groot.

Kamer van koophandel

Via de website van de Kamer van Koophandel is informatie op te vragen over ondernemingen in Nederland. Het zoeken op de achternaam van een persoon levert vaak een schat aan informatie op.

Stap 3: Pak de telefoon

Ook als u op internet niet direct uw oude bekende heeft teruggevonden, zijn er een boel mensen die u kunt bellen voor nadere informatie. Bijvoorbeeld:

  • Als u denkt te weten in welke stad uw oude bekende woont, kunt u alle mensen met dezelfde achternaam uit het telefoonboek nabellen. Wellicht is een van hen familie.
  • Als u zich nog een oud adres kunt herinneren waar de persoon in kwestie woonde, kunt u de andere bewoners uit de straat nabellen. (Via de website http://www.omgekeerdzoeken.nl kunt u hun telefoonnummers achterhalen.) Misschien woont een van hen daar al vele jaren en kan hij u meer vertellen over waar uw contact naar vertrokken is.
  • Herinnert u zich nog op welke school uw oude bekende zat? Of van welke vereniging hij lid was? Waag daar dan eens een telefoontje naar. Wie weet hebben zij zijn gegevens nog in hun archieven.

Veel mensen vinden het moeilijk om wildvreemden telefonisch lastig te vallen. Maar als u uitlegt dat u een oude bekende zoekt, stuit u ongetwijfeld op veel begrip. En u zult zien: als u een paar mensen heeft gesproken, gaat het bellen steeds makkelijker. Mocht u onverhoopt toch een onaardige reactie krijgen, laat u zich daar dan vooral niet door ontmoedigen. De aanhouder wint!

Stap 4: Schakel de gemeente in

Als gevolg van strenge privacywetgeving kunt u bij het gemeentearchief alleen oudere gegevens bekijken. Een overzicht van wanneer akten van de burgerlijke stand openbaar worden:

  • geboorteakten: na 100 jaar
  • huwelijksakten: na 75 jaar
  • overlijdensakten: na 50 jaar

Voor recentere informatie kunt u eventueel terecht bij de afdeling Burger en Bestuur van de gemeente waar u denkt dat uw oude bekende mogelijk woont. Dergelijke vragen moet u schriftelijk indienen. Mocht er informatie worden verstrekt, dan is dat meestal niet kosteloos.

Meer kans heeft u als u een gemeente vraagt een brief van u door te sturen. Dat gaat als volgt. U schrijft een gefrankeerde brief aan brief aan uw oude bekende. Die stuurt u aan de laatst bekende gemeente waar hij woonde. In het begeleidend schrijven verzoekt u de gemeente uw brief naar uw oude bekende door te sturen. Of, als hij niet meer in die gemeente woont, naar de gemeente waar hij naartoe is verhuisd. De ene gemeente is wat dit betreft behulpzamer dan de andere. Vraag daarom altijd om een bevestiging van het doorsturen, dan weet u waar u aan toe bent.

Stap 4: Neem contact op met het Centraal Bureau voor Genealogie

Een andere mogelijkheid om aan meer recente informatie te komen is het aanvragen van kopieën van persoonskaarten. Van alle personen die na 1939 zijn overleden bestaat een persoonskaart. Hierop staan onder meer de personalia van de betrokkene, de namen van ouders (vaak met hun geboorteplaats en -datum) en gegevens over huwelijk(en), partner(s) en kinderen. Via deze weg kunt u achterhalen of de persoon die u zoekt is mogelijk overleden. Mocht u de namen van de ouders van de persoon in kwestie weten, dan kunt u langs deze weg wellicht achter meer informatie komen.

U kunt een kopie van een persoonskaart opvragen bij het Centraal Bureau voor Genealogie. Daar zijn wel kosten aan verbonden.

Centraal Bureau voor Genealogie

Postbus 11755

2502 Den Haag

070 – 315 05 80 (speciaal telefoonnummer voor het aanvragen van kopieën van persoonskaarten)

http://www.cbg.nl

Stap 5: Stap naar de pers

Hebben al bovengaande stappen niets opgeleverd, dan kunt u altijd nog naar de pers stappen. Veel kranten kennen een advertentierubriek waarin oproepen voor ‘gezochten’ worden geplaatst. Landelijke kranten hebben een groot bereik, maar daarin een advertentie plaatsen is vaak behoorlijk duur. Denkt u te weten in welke provincie of plaats uw oude bekende woont, probeer het dan eens met een oproep in een regionale of plaatselijke krant. Op de website kranten.verzamelgids.nl vindt u per provincie een overzicht van een groot aantal kranten. U kunt zich ook tot een radio- of tv-programma wenden. Voor het zoeken naar oude bekenden kunt u het best terecht bij het radioprogramma Adres Onbekend. De tv-programma’s Spoorloos en Vermist richten zich uitsluitend op het terugvinden van uit het oog verloren of vermiste bloedverwanten.

KRO Adres Onbekend

Postbus 23000

1202 EA Hilversum

Telefoon: 0800 – 330 30 30

Email: adresonbekend@kro.nl

Website: adresonbekend.kro.nl

KRO Spoorloos

Postbus 23000

1202 EA Hilversum

Telefoon: 035 – 617 39 11

Website: spoorloos.kro.nl (u kunt een zoektocht aanmelden via een formulier op de website)

Tros Vermist

Postbus 28500

1202 LM Hilversum

Telefoon: 0800 – 20 80 of 035 – 671 52 34

Email: vermist@tros.nl

Website: http://www.vermist.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: