AAF BRANDT CORSTIUS

7 Okt

006007

Naam: Aaf Brandt Corstius

Geboren: 3 maart 1975

Beroep: columniste

Relatie: sinds drie jaar samen met haar vriend Gijs Groenteman

Kinderen: verwacht in november haar eerste kind; haar vriend heeft al een dochter en een zoon van acht

Bekend van: haar dagelijkse column in NRC Next, haar Handboek voor de moderne vrouw en als tafeldame in het televisieprogramma De Wereld Draait Door

“Ik ben wel eens bang dat ik geen goede ouder zal zijn, omdat ik mijn eigen moeder zo vroeg verloren ben. Zes was ik, toen zij aan kanker stierf. Thuis draaide het vooral om mijn vader. Hij houdt van mij, maar alles moest – en moet – op zijn manier. Als kind mocht ik bijvoorbeeld geen lawaai maken en ging ik vroeg naar bed, zodat hij rustig kon werken. Het kwam niet in me op me tegen zijn regels te verzetten; omdat hij mijn enige ouder was, adoreerde ik hen. Maar toen ik tegen de dertig liep werd ik alsnog boos. Goed bedoeld of niet, zijn gedrag heeft me vaak ongelukkig gemaakt. Dat heb ik hem ook gezegd. Een soort verlate puberteit was het. Sindsdien kan ik hem beter accepteren voor wie hij is. Ik koester geen valse verwachtingen meer.

Van nature ben ik niet het type dat bij de pakken neer gaat zitten. Ik heb altijd mijn best gedaan om mezelf te verbeteren, om het leven leuker te maken. Voor mij betekent dat:  bezig blijven. Nieuwe hobby, nieuw werk; zo ontwikkel je jezelf. Voor het eerst in mijn leven ben ik nu echt gelukkig. Het geeft me de rust om niet alleen veel te doen, maar daar ook van te genieten.

Nu ik zelf een kind krijg, mis ik mijn moeder op een andere manier dan vroeger. Ik zou haar zo graag vragen hoe zij haar zwangerschap heeft ervaren, of ze bang was voor de bevalling, hoe ze over de opvoeding dacht. Wat het extra vreemd maakt is dat ik 34 ben, dezelfde leeftijd als waarop mijn moeder overleed. Ik besef nu pas goed hoe jong ze was toen ze stierf.

Mijn ideeën over het moederschap zijn tamelijk romantisch. Ik zie mezelf al de hele dag knutselen, verhalen vertellen en appeltaarten bakken. Een beetje zoals in de kinderboeken van Astrid Lindgren. Ik weet natuurlijk best dat de werkelijkheid anders is. Toch ben ik vastbesloten om samen zoveel mogelijk leuke dingen te gaan doen. Een kind verdient het om centraal te staan.

Eén ding wil ik in ieder geval afleren voor hij of zij geboren wordt: mijn opvliegendheid. Dat korte lontje is een familietrekje. Als er iets onverwachts gebeurt, of dingen niet meteen gaan zoals ik wil, kan ik echt ontploffen. Nu probeer ik tot tien te tellen voor ik reageer.

Als je een kind krijgt, kom je in een heel nieuwe wereld terecht. De afgelopen maanden heb ik me er flink aan geërgerd hoe zwangere vrouwen behandeld worden. Ik wil bijvoorbeeld graag een ruggenprik. Dat wordt veelal gezien als een zwaktebod. Sommige vrouwen beschouwen me zelfs als een soort verrader. Wat geeft hen het recht daarover te oordelen? Nog zoiets: na de bevalling moet je van veel mensen per se minder gaan werken, anders ben je een slechte moeder. Wat dat betreft is Nederland nog steeds weinig geëmancipeerd.

Af en toe wind ik me zo op over het nieuws, dat ik naar de tv zit te schreeuwen. Als homo’s het recht om een kind te adopteren wordt ontzegd bijvoorbeeld, of als Geert Wilders weer eens iets verwerpelijks verkondigt. Vijftien jaar geleden vertelde ik tijdens mijn studie in Amerika trots over het vooruitstrevende en tolerante Nederland. Maar het land van toen bestaat niet meer. Vreselijk, dat er zoveel mensen anti-islam zijn. Soms kan ik het niet laten er een stukje over te schrijven, hoeveel er ook al over is gezegd. Ik heb niet de illusie dat met mijn column daadwerkelijk iets zal veranderen. Maar als ik er een paar mensen mee aan het denken zet, ben ik al tevreden.”

Bewondering voor:

De Amerikaanse schrijver David Sedaris. Hij is mijn grote voorbeeld, vooral vanwege zijn humor. Madonna bewonder ik als sterke vrouw, maar de laatste jaren is ze wel heel raar geworden.

Favoriete apparaat:

Mijn laptop – een MacBook van Apple. Daar ben ik mee vergroeid.

Bang voor:

Ziekte en de dood.

Financiële uitspatting:

Eten. Ik ga graag en veel uit eten, of het nu voor ontbijt, lunch of diner is. Het zou veel geld schelen als ik dat wat zou minderen.

Meest overgewaardeerde deugd:

Eerlijkheid. Je hoeft niet te liegen, maar je hoeft ook niet alles te zeggen wat er in je hoofd opkomt. Zeker niet als je iemand daar onnodig mee kwetst.

Boven aan het verlanglijstje:

Een uitbouw voor de kinderkamer, maar daar is ons bovenhuis helaas geen ruimte voor. Dus dan een iphone.

Laatst gelezen boek:

Zomertijd van J.M. Coetzee. Niet zo goed als ik had gehoopt.

Meest waardevolle bezitting:

Twee knuffelhondjes uit mijn kindertijd. Ik heb zoveel lief en leed met ze gedeeld, dat ze bijna echt voelen. Pas kort geleden zijn ze uit mijn bed verbannen.

Wat bijna niemand weet:

Dat ik in een kerkkoor zing. Nee, ik ben niet gelovig.

In ieder geval nog doen:

Naar Japan en Zweden. De natuur, het eten, de mensen, de architectuur, de schrijvers; ik vind alles aan die landen boeiend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: