TELEMONITORING: NIET MEER DE DEUR UIT VOOR CONTROLES

27 Jan

Gepubliceerd in Plus Magazine, februari 2012

Chronisch zieken lopen de deur van het ziekenhuis vaak plat voor controles. Vervelend en tijdrovend. Dankzij de moderne techniek kun je echter al veel thuis doen. Drie goede voorbeelden. 

Bij veel chronische ziekten is de balans in het lichaam verstoord. De aanmaak van bloedsuiker is bijvoorbeeld ontregeld (diabetes), het hart raakt regelmatig van slag (hartritmestoornissen) of de longblaasjes zijn ontstoken (COPD). Patiënten moeten dan geregeld voor controle naar de huisarts of het ziekenhuis. Vaak blijkt alles dan in orde, en is zo’n bezoekje eigenlijk onnodig. Aan de andere kant, als de klachten ineens erger worden, kan het lastig zijn om snel een afspraak te maken. Terwijl dat wel belangrijk is om erger te voorkomen. Het mooiste zou natuurlijk zijn als de dokter alle belangrijke waardes van zijn patiënten constant in de gaten kon houden.

Dat is precies wat er gebeurt in onderstaande zorg-op-afstand initiatieven. De voordelen voor patiënten zijn legio. Je hoeft alleen naar het ziekenhuis te komen als het écht nodig is. De dokter kan bij dreigend onheil snel ingrijpen, zelfs als je nog niet doorhebt dat er iets loos is. Dit kan complicaties, ziekenhuisopnamen, maar bijvoorbeeld ook vervelende  bijwerkingen voorkomen. Bovendien geeft de digi-vinger aan de pols je meer grip op je klachten. En zorgverleners tenslotte, houden meer tijd over voor bijvoorbeeld complexe gevallen. Niet onbelangrijk in een tijd waarin het personeelstekort in de zorg in een rap tempo toeneemt.

 

Telemonitoring: je eigen digi-dokter thuis

Telemonitoring wil zeggen: het op afstand in de gaten houden en begeleiden van patiënten. Het wordt nu vooral gebuikt bij diabetes, hartfalen en COPD. Patiënten krijgen thuis een speciaal meetsysteem geïnstalleerd, zoals de Health Buddy (Sananet), de Motiva (Philips) of de Telehealth Guide (Intel).  De apparaatjes meten vitale lichaamswaarden (zoals de bloeddruk, het gewicht, de bloedsuiker of de longcapaciteit) en sturen die via de telefoonlijn of een draadloze verbinding naar de zorgverlener. Die kan de waarden dagelijks bekijken, of hij ontvangt een bericht als de waarden afwijkend zijn. Soms krijgt de patiënt de waarden zelf ook te zien, soms niet. Bij een volgende afspraak weet de dokter precies hoe de aandoening zich heeft ontwikkeld, en of er een andere behandeling nodig is. Zo nodig kan hij die ook tussentijds aanpassen. Veel telemonitoringapparaten waarschuwen patiënten bovendien als ze medicijnen moeten innemen en geven hen informatie en advies over hoe ze zo goed mogelijk met hun klachten kunnen omgaan.

 

Wondcontrole per foto

Moeilijk genezende wonden, bijvoorbeeld een open voet of been als gevolg van diabetes,  komen bij ouderen vaak voor. Patiënten moeten regelmatig naar het ziekenhuis. Met Telewond Monitoring kan dat aantal bezoeken flink omlaag. Het werkt als volgt. De huisarts verwijst de patiënt naar de dermatoloog. Die stelt een diagnose en maakt een bijbehorend plan om de wond te behandelen. De uitvoering daarvan doet de thuiszorg (in samenwerking met de huisarts). Bij elk controlebezoek (eens per 4 weken), maar eerder als de wond niet naar verwachting  herstelt, neemt de wijkverpleegkundige digitale foto’s. Via internet verstuurt ze die naar het ziekenhuis. De dermatologisch verpleegkundige of specialist beoordeelt de afbeeldingen binnen één dag. Als er een andere behandeling nodig is, kan de wijkverpleegkundige daar direct mee beginnen. Zolang de wond goed geneest, vinden alle verdere controles digitaal plaats.

 

Online trombosedienst

In Nederland slikken zo’n 380.000 mensen antistollingsmiddelen. Zij moeten regelmatig de stollingswaarde van hun bloed (laten) controleren. Dat kan persoonlijk bij een prikzuster van de trombosedienst, of tegenwoordig ook online. De trombosedienst stichting Begeleide Zelfzorg leert  patiënten namelijk hoe ze zelf thuis de stollingswaarde van hun bloed kunnen meten, met behulp van een vingerprik. Via een beveiligde webpagina sturen ze de meetresultaten vervolgens naar een stollingsarts, die een op maat gesneden doseer schema opstelt. Chatten met de dokter kan ook, bijvoorbeeld over het aanpassen van medicatie, of als zich problemen voordoen. Het systeem geeft veel vrijheid, omdat patiënten niet meer naar de trombosedienst hoeven. Zolang je een internetaansluiting hebt, kun je bijvoorbeeld ook tijdens je vakantie je stollingswaarde doorgeven. Verder is het vingerprikje minder pijnlijk dan bloedafname met een naald, zoals bij de ‘gewone’ trombosedienst. Inmiddels maken zo’n 600 trombosepatiënten gebruik van de online trombosedienst.

 

[Kader]

De andere kant van de medaille

Zorg op afstand biedt heel veel mogelijkheden, maar er kleven ook nadelen aan.  Lisette van Gemert-Pijnen, hoofd van het Center voor eHealth Research & Disease Management van de Universiteit Twente: “Lang niet alle (internet)programma’s zijn even duidelijk. Dat betekent dat gebruikers vaak eindeloos moeten doorklikken – een belangrijke reden om af te haken. Sowieso vinden veel mensen het lastig om zulke programma’s vol te houden; uit onderzoek komt naar voren dat een grote groep na een paar weken stoppen met het gebruik van deze toepassingen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: