DROMENJAGER TOINE STRAATMAN

27 Mrt

Straatman jpg

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden, 25 maart 2017.

Je carrière vaarwel zeggen en helemaal opnieuw beginnen, dat is nogal wat. Daar is lef voor nodig, en doorzettingsvermogen. In deze serie portretteren we dromenjagers die de sprong waagden. Met succes. Aflevering 2: Toine Straatman van theaterbureau Van Straat tot Laan.

Paspoort
Naam: Toine Straatman
Leeftijd: 41
Plaats: Assen
Was: projectleider bij het Ministerie van Veiligheid & Justitie
Is: mede-eigenaar van theaterbureau Van Straat tot Laan
Uren per week: 70+

Het moment dat het roer om ging was…
“In het najaar van 2015. Samen met mijn huidige zakenpartner, acteur en regisseur Elise van der Laan, produceerde ik een grote sinterklaasproductie voor 1200 basisschoolkinderen in theater De nieuwe kolk in Assen. Dat was een doorslaand succes. We voelden allebei: hier zit meer in. Tegen alle startersregels in zijn we begin 2016 zonder enige plan met ons theaterbureau begonnen. We hadden nooit kunnen dromen dat het bedrijf zo snel zou gaan lopen. Inmiddels moeten we al uitbreiden.”

Ik was aan een nieuw leven toe omdat….
“De koek bij de overheid na vijftien jaar wel op was. Op een gegeven moment werd het ministerie echt een gouden kooi. Ik wilde meer van mezelf laten zien, en iets kunnen betekenen voor anderen. In mijn hart ben ik een ondernemer, een vrije vogel die alles ter discussie stelt en graag de boel opschudt. Ik wist dat ik voor mezelf wilde beginnen, maar met wat? Iets met projectmanagement en maatschappelijk verantwoord ondernemen, veel verder kwam ik niet. Zie je daar in de zakelijke markt maar eens mee te onderscheiden. Pas na het succes in het theater viel het kwartje, en kwam alles bij elkaar.”

Als mensen vragen wat ik doe, dan zeg ik….
“Dat ik belevingstheater maak. Bij organisaties, instellingen en congressen zetten we allerlei theatervormen in om mensen op een andere manier met elkaar in gesprek te laten gaan en te ervaren wat dat met je doet. Met als doel: elkaar beter te begrijpen, en effectiever samen te werken. Daarnaast bedenken en produceren we complete kindertheaterproducties, waarmee we langs theaters en festivals toeren. Iets heel anders, maar minstens even leuk!”

Voor het zover was, moest ik eerst….
“Aarden in het noorden. Ik ben geboren en getogen in Rotterdam. In 2001 verhuisde de dienst van het ministerie waar ik werkte naar Veenhuizen, en kwam ik in Norg terecht. Zonder iemand te kennen en zonder auto. We spraken dezelfde taal, maar toch snapte ik niets van de Drentenaren. Van het feit dat het ‘wij’ hier belangrijker is dan het ‘ik’. Wat moet je van me, dacht ik als de caissière in de supermarkt een aardige opmerking maakte. Ik wist me totaal geen houding te geven. Dat gevoel van een vreemde eend in de bijt te zijn, heeft zeker drie jaar geduurd. Toen drong het tot me door dat ik de enige was die daar iets aan kon veranderen. Door actief te worden in onder andere de wijkvereniging en in de Stichting Sinterklaas, leerde ik steeds meer mensen kennen en heb ik hier langzaam mijn plekje veroverd. Van dat netwerk heb ik nu trouwens ook zakelijk veel plezier.”

Het beste wat ik voor mijn carrière heb gedaan is….
“Hoofdpiet van Assen worden. Ik vond het zo fantastisch om op het podium te staan! Het voelde als een warm bad. Nooit geweten dat de rol van acteur en entertainer zo goed bij mij paste. En ik kon de wereld er nog een beetje mooier mee maken ook. Daarmee werd het zaadje gepland voor het werk dat ik nu doe.”

Het spannendste moment tot nu toe was…
“Een training met de raad van bestuur en het management van een grote onderwijsinstelling. Die waren het onderling niet eens over de ingezette koers van de organisatie. Wij hebben ze samen in een boksring gezet. Door ze voor of tegen stellingen te laten stemmen, kwamen de twee groepen al snel – letterlijk – lijnrecht tegenover elkaar te staan. ‘Misschien zijn jullie niet de juiste mensen op de juiste plek om dit voor elkaar te krijgen’, zei ik tegen de raad van bestuur. Dat kwam hard aan, maar opende ook de deur voor een ander soort gesprek. Uiteindelijk leverde dat concrete afspraken op, waarmee ze als organisatie verder konden. Een succes dus, maar op het moment zelf kneep ik hem wel even. Voor hetzelfde geld hadden ze zo’n confronterende aanpak niet geaccepteerd, en waren ze weggelopen. Gelukkig gebeurde het tegenovergestelde; ze waardeerden onze directheid juist enorm. Toen wisten we: hiermee hebben we goud in handen.”

Wat ik echt heb onderschat is….
“Wat er achter de schermen allemaal bij komt kijken om een bedrijf te runnen. Administratie, aansprakelijkheid, leveringsvoorwaarden, facturering, verzekeringen; het houdt nooit op. Bij het ministerie had ik daar natuurlijk geen omkijken naar, nu moet ik alles zelf doen. Dat valt soms vies tegen. Bijvoorbeeld als een rekening onbetaald blijft. ‘Heb je wel een officiële aanmaning gestuurd?’, vroeg het incassobureau dat ik inschakelde. Bleken mijn herinneringsapp-jes aan de klant toch onvoldoende te zijn.”

Het slimste wat we afgelopen jaar hebben gedaan is….
“Ons aan te melden voor het TOPprogramma Drenthe, bedoeld om startende of groeiende ondernemers te helpen en te stimuleren. Ervaren adviseurs denken met ons mee en geven tips over wat we hoe moeten regelen. Bijvoorbeeld als het gaat om de juridische zaken, financiën of het aantrekken van personeel. Met hun hulp werken we nu aan een vijfjarenplan, zodat we ons bedrijf op een gedegen manier kunnen uitbouwen.”

In de toekomst wil ik in ieder geval nog….
“Een opdracht doen bij een iconisch bedrijf in het noorden, zoals de NAM. Hoe hoger het pakkengehalte, hoe groter de uitdaging om mensen met behulp van theater uit hun comfortzone te krijgen. Verder zou ik het geweldig vinden als we met onze kinderproducties in de grote theaters kunnen optreden. Dit jaar staat onze sinterklaasvoorstelling behalve in Assen al in Hoogeveen, Winschoten en Emmen. Nu de rest van het noorden nog.”
http://www.vanstraattotlaan.nl

[Kader]
Tips voor twijfelaars
Toine: “Sta open voor kritische geluiden en goede raad. Maar vaar vervolgens je eigen koers. Als ik alle adviezen die ik kreeg had opgevolgd, was ik nooit zo ver gekomen. En wees creatief als je weinig middelen hebt. Toen we startten, hadden Elise en ik geen geld voor professionele foto’s voor onze website. We hebben toen via LinkedIn een oproep gedaan voor een gratis fotograaf. Er meldde zich een fotografe uit Den Haag, die graag haar portfolio wilde opbouwen. Later heeft zij dankzij mijn aanbevelingen een paar leuke betaalde klussen in Rotterdam kunnen doen. Kortom: door elkaar te helpen, kun je heel ver komen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: