HOE KOM JE VAN NAGELBIJTEN AF?

19 Jun

 

17-25-26 De vraag, Nagelbijten jpg

Gepubliceerd in Margriet 25/26, juni 2017.

Sophia (49): “Ik bijt al mijn hele leven op mijn nagels, soms tot bloedens toe. Ik heb van alles geprobeerd, van vieze lakjes tot hypnotherapie, maar niets helpt. Zijn er nog andere mogelijkheden?”

Prof. dr. Arie Dijkstra, hoogleraar gezondheidspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen (RUG):
“Nagelbijten komt voor bij ongeveer een kwart van de jonge kinderen. Maar ook rond de 10 procent van de volwassenen bijten nog op hun nagels. Dat valt bij hun alleen vaak minder op, omdat zij goed verhullen. In het openbaar op je nagels bijten is immers not done. Vandaar dat veel mensen zich ervoor schamen. Jammer eigenlijk, want zo uitzonderlijk is het dus niet. Als het heel erg wordt, kan het leiden tot ontstekingen en misvormingen van de nagels en de vingertoppen. Maar in verreweg de meeste gevallen kan nagelbijten weinig kwaad.
Sommige mensen bijten op alle nagels, anderen alleen op bepaalde voorkeursvingers. De nagelstukjes worden gekauwd, uitgespuugd of ingeslikt. Bij ernstige vormen lukt het bijters maar niet om te stoppen. In de psychologie zeggen we dan het gedrag kennelijk meer oplevert dan het kost. Het lekkere gevoel en de rust of opluchting door het bijten zijn bijvoorbeeld sterker dan de frustratie en schaamte over lelijke handen.
Hoe nagelbijten ontstaat, weten we niet precies. Mogelijk is het een manier om jezelf af te leiden van stressvolle gevoelens. Vervolgens kan het overgaan in gewoontegedrag. Je kunt het vergelijken met krabben bij jeuk. Elke keer als je dat doet, krijg je een ‘beloning’ in de vorm van een goed gevoel. En dus ga je opnieuw krabben, wat de jeuk weer verergert. Zo werkt het ook met nagelbijten: hoe meer je het doet, hoe meer je het voor je gevoel moet doen. Het kan knap lastig zijn om die vicieuze cirkel te doorbreken.
Bijters zeggen vaak dat ze meer nagelbijten in periodes van stress. Dat kan dus zijn omdat ze daarmee vervelende gevoelens buiten de deur proberen te houden. Maar er speelt nog iets mee. Omgaan met stress neemt veel hersenruimte in beslag. Hoe meer zorgen je hebt, hoe minder ruimte er in je werkgeheugen is om ongewenst gedrag bij te sturen. Simpel gezegd: in stressvolle situaties is het moeilijker om je bijtimpuls de baas te blijven.
Hulpmiddelen zoals een bittersmakende nagellak kunnen soms helpen. Maar als het een langdurige, ingesleten gewoonte is, is dat vaak niet genoeg. Dan gaat het erom jezelf alternatief gedrag aan te leren waarmee je het nagelbijten vervangt. Een psycholoog gespecialiseerd in cognitieve gedragstherapie kan je daarbij helpen. Verder kunnen bijvoorbeeld mindfulness en ontspanningsoefeningen stress verminderen, zodat er in je hoofd meer ruimte is om je goede voornemens vol te houden. Let wel: zo’n aanpak vraagt nogal wat van je. Je moet heel gemotiveerd zijn om die vol te houden. Een prima alternatief is om te accepteren dat het nagelbijten, met zijn nadelen, kennelijk bij je hoort.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: