VAN OPLEIDINGSADVISEUR TOT GLAZENWASSER

4 Jul

2017-07-01 Ies Monas jpg

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden, 1 juli 2017.

Je carrière vaarwel zeggen en helemaal opnieuw beginnen, dat is nogal wat. Daar is lef voor nodig, en doorzettingsvermogen. In deze serie portretteren we dromenjagers die de sprong waagden. Met succes. In de 9e en laatste aflevering: glazenwasser Ies Monas.

[Kader]
Paspoort
Naam: Ies Monas
Leeftijd: 54
Plaats: Oost-Vlieland
Was: opleidingsadviseur ING Nederland
Is: zelfstandig glazenwasser
Uren per week: 30 à 35

[Broodtekst]

Het moment dat het roer om ging was…
“In 2015, toen ik te horen kreeg dat ik voor mijn werk naar Amsterdam moest verhuizen. Ik had 26 jaar met veel plezier bij ING gewerkt, maar ik wilde mijn fijne dijkhuis op Vlieland daar niet voor opgeven. De vertrekregeling waar ik gebruik van kon maken, bleek het laatste duwtje in de rug dat ik nodig had om voor mezelf te beginnen.”

Ik was aan een nieuw leven toe omdat…
“Ik zelf wilde bepalen hoe ik mijn dagen vulde, in plaats van te worden geleefd. Het is hartstikke leuk om bij een groot bedrijf te werken, maar het betekent ook dat je altijd bent overgeleverd aan de plannen en regels van anderen. Ik was een klein radertje in een groot geheel. Dan ontkom je er niet aan om je constant te moeten aanpassen. Hoewel ik het werk inhoudelijk boeiend vond, ging dat keurslijf me steeds meer tegenstaan. Bovendien was ik het rennen en vliegen zat; de balans tussen werk en privé was zoek. Dat was mede de reden dat ik in 2010 van Amsterdam naar Vlieland ben verhuisd. Al die drukte, al die prikkels; ik zag het echt niet zitten om daarnaar terug te gaan.”

Toen ik ontslag nam wilde ik…
“Aan de bak als zelfstandig trainer. Maar het bleek knap lastig om vanaf Vlieland opdrachten te verwerven en een nieuwe klantenkring op te bouwen. Ondertussen moest er natuurlijk wel brood op de plank komen. ‘Waarom begin je geen zakelijk schoonmaak- en glazenwassersbedrijf?’, zeiden verschillende eilandbewoners tegen me. Daar was op Vlieland namelijk een grote behoefte aan. Het leek me een mooie combinatie, de helft van mijn tijd met mijn handen werken en de andere helft trainingen geven. Maar het schoonmaakwerk nam zo’n vlucht, dat ik daar al snel het merendeel van mijn week aan kwijt was.”

Mensen in mijn omgeving reageerden….
“Heel wisselend op mijn besluit. Bij ING had ik natuurlijk een gespreid bedje. Dat ik die zekerheid zomaar opgaf, konden sommigen moeilijk begrijpen. ‘Je hebt geen idee waar je aan begint’, zeiden ze. Dan werd mijn leeftijd er ook vaak bijgehaald. Maar dat soort opmerkingen hebben me geen seconde aan het twijfelen gebracht. Het voelde zo goed om voor mezelf te hebben gekozen; ik wist zeker dat ik er een succes van kon maken.”

Om dit werk te kunnen doen, heb ik…
“in totaal zo’n 10.000 euro in materiaal geïnvesteerd. Verder ben ik gewoon aan de slag gegaan; glazenwassen is geen hogere wiskunde. Wel heb ik vanaf dag één heel goed naar mijn klanten geluisterd. Zíj bepalen of ik mijn werk goed doe. Reclame heb ik nauwelijks hoeven maken; die gaat hier op het eiland van mond tot mond. Inmiddels heb ik heel wat meerjarige contracten met bedrijven gesloten. Dat had ik twee jaar geleden niet durven dromen.”

Het leukste aan met mijn handen werken vind ik…
“Dat ik mijn hoofd leeg kan maken. En dat het snel resultaat oplevert; je ziet direct waar je het voor doet. Maar alleen fysiek werk is voor mij niet genoeg; ik heb het ook intellectuele stimulans nodig. Daarom ben ik voorzitter geworden van een stichting die een sportcentrum op Vlieland runt. Daar komt behoorlijk wat bij kijken, dus dat is een goede uitdaging voor mijn hoofd.”

Ik heb wel even getwijfeld toen…
“Ik de eerste maanden elke dag doodmoe en met spierpijn thuiskwam. Stel je voor dat ik het lichamelijk niet volhoud, dacht ik. Wat dan? Gelukkig loste het probleem zichzelf op; gaandeweg werd ik vanzelf steeds fitter. En mooi meegenomen: ik ben — zonder dieet — 23 kilo afgevallen.”

Een tegenvaller was…
“Toen bleek dat ik mijn urenregistratie volgens de Belastingdienst in het eerste jaar niet goed had bijgehouden. Om voor de zelfstandigenaftrek in aanmerking te komen, moet je hard kunnen maken dat je in een jaar minimaal 1225 uur voor jezelf hebt gewerkt. De tijd die ik voor klanten bezig was geweest kon ik aan de hand van mijn facturen gemakkelijk in kaart brengen. Maar ook uren die je als zzp’er kwijt bent aan inkopen, administratie, reizen, etc. tellen mee. Ga die een jaar later maar eens proberen terug te halen. Het was een wijze les; nu houd ik elk uurtje dat ik aan mijn bedrijf besteed netjes bij.”

Het beste wat ik voor mijn carrière heb gedaan is…
“Duidelijke keuzes maken. Op een gegeven moment kreeg ik de vraag om de schoonmaak van een aantal nieuwbouwprojecten te doen. Ik heb die kans gegrepen, maar al snel kwam ik erachter dat ik schoonmaakwerk veel minder leuk vond dat het glazenwassen. Bovendien leverde het een hoop gedoe op; ik moest bijvoorbeeld speciale machines van de wal laten komen om de vloeren te kunnen reinigen. Ik heb de klus netjes afgemaakt, maar daarna besloten me alleen nog op het glazenwassen te richten.”

Het fijnste aan voor mezelf werken vind ik…
“Dat ik de regie volledig in handen heb. Ik heb nu minder vrije tijd dan toe ik in loondienst was — voor een zzp’er is het werk nooit klaar. Maar zo ervaar ik het helemaal niet. Ik bepaal zelf waar ik ja en nee tegen zeg, en hoe ik mijn dagen indeel. Dat geeft een enorm gevoel van vrijheid. Vandaar ook dat ik geen mensen in dienst neem; ik wil niet meer verantwoordelijk zijn voor het werk of het inkomen van anderen. ”

Wat ik in de toekomst in ieder geval nog wil is…
“doen wat ik leuk vind. Wat dat dan ook moge zijn. Ik kan gemakkelijk zes dagen per week als glazenwasser werken. Maar ik kies er bewust voor om mijn uren te beperken, zodat ik er andere dingen naast kan doen. Zo werk ik sinds 1 april een aantal uur per week als waldienstmedewerker bij Rederij Doeksen. Gewoon, omdat ik plezier heb in het contact met de badgasten. Uiteindelijk wil ik toch ook het trainen weer oppakken; dat is mijn vak en mijn passie. Als dat niet naast het glazenwassen kan, verkoop ik mijn bedrijf gewoon. Ik weet nu dat ik hoe dan ook wel op mijn pootjes terechtkom.”

[Kader]
Tips voor twijfelaars
Ies: “Ik kan het iedereen aanraden om zijn of haar hart te volgen. Maar dat betekent niet dat je zomaar ondoordacht in het diepe moet springen. Voordat ik ontslag nam, heb ik me heel goed georiënteerd op wat dat praktisch zou betekenen, en uitgebreide financiële prognoses gemaakt. Ook toen ik voor mezelf begon, heb ik me heel goed voorbereid. Op die manier kwam ik goed beslagen ten ijs en was het risico dat het mis zou lopen zo klein mogelijk.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: