Archief | 10:25

WAT TE DOEN AAN EEN FROZEN SHOULDER?

17 Apr

18-09 De vraag, Frozen shoulder

Gepubliceerd in Margriet nr. 9, februari 2018

Aline (54): “Ik heb al twee maanden last van een pijnlijke en stijve schouder. Volgens de huisarts is het een frozen shoulder. Heeft het zin om daarmee naar de fysiotherapeut te gaan?”

Jeroen Bijman, sportfysiotherapeut bij Bijman+Helsloot Fysiotherapie in Purmerend en voormalig bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Fysiotherapie in de Sportgezondheidszorg (NVFS):

“Ja, dat heeft zeker zin om de schouder zo mobiel mogelijk te houden, en daarmee te voorkomen dat de klachten verergeren. Maar verwacht niet dat de fysiotherapeut de aandoening of de pijn helemaal kan laten verdwijnen.

Iemand met een frozen shoulder kan zijn schouder en arm minder goed bewegen. Het probleem ontstaat door een ontsteking in het bindweefsel van het schoudergewricht. Die maakt de schouder stijf en pijnlijk. Vaak begint het ermee dat je je arm niet goed meer kunt draaien of optillen, en/of dat dat veel pijn doet. Soms zijn de klachten zo erg, dat dagelijkse dingen als aankleden of haren kammen niet meer lukken. Kenmerkend is verder dat patiënten ’s nachts vaak extra veel pijn voelen. 

Het is een veelvoorkomend probleem; 2 tot 5 procent van alle Nederlanders krijgt een ‘primaire’ frozen shoulder, oftewel: zonder duidelijke aanleiding. Maar bij nog veel meer mensen ontwikkelt de klacht zich als gevolg van een andere aandoening. Zo loop je bijvoorbeeld meer kans op een frozen shoulder als je de ziekte van Parkinson of hart- of schildklierproblemen hebt, of als je een beroerte hebt gehad.  Verder krijgt 10 tot 20 procent van de diabetespatiënten er last van. Vandaar dat je er met een frozen shoulder goed aan doet om voor de zekerheid je bloedsuiker te laten checken. Ook als je je arm en schouder lange tijd minder goed hebt kunnen gebruiken, bijvoorbeeld als gevolg van een borstoperatie, neemt het risico erop toe. De aandoening komt het meest voor bij vrouwen tussen de veertig en de zeventig jaar. 

In verreweg de meeste gevallen gaat een frozen shoulder vanzelf over. Vaak duurt dat wel heel lang, gemiddeld tussen de negen maanden en 3,5 jaar. Een genezende behandeling is er niet, maar met de juiste begeleiding kun je er in ieder geval voor zorgen dat de klachten niet verergeren of dat het herstel wordt vertraagd. In de eerste fase ligt de focus meestal op pijnbestrijding. Daar kan de huisarts over adviseren. Daarna is het belangrijkste om — binnen je pijngrens! — te blijven bewegen. Door de pijn hebben patiënten meestal de neiging om hun arm zoveel mogelijk stil te houden, en de schouder zo min mogelijk te belasten. Maar daardoor wordt de stijfheid alleen maar erger. Een fysiotherapeut kan je helpen om je arm en schouder op een verantwoorde manier te blijven gebruiken, en de overgebleven beweeglijkheid zo goed mogelijk te benutten. 

Tot slot: op internet zijn tal van filmpjes met schouderoefeningen te vinden. Ga daar niet zonder goede instructie van een fysiotherapeut mee aan de slag. Als je je schouder te veel belast en/of door je pijngrens heengaat, is het effect namelijk averechts, en maak je het probleem alleen maar erger.”  

Advertenties

WERKGELUK LOONT

17 Apr

Anique Wijnhoud jpg.jpg

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden, 17 april 2018

Een geluksrevolutie teweegbrengen: dat is wat psycholoog Anique Wijnhoud wil. Op de werkvloer, wel te verstaan. Want qua welzijn op het werk valt er volgens haar nog een wereld te winnen. 

Paspoort
Naam: Anique Wijnhoud
Leeftijd: 27
Opleiding: Toegepaste Psychologie aan de Hanzehogeschool Groningen
Beroep : Oprichter en eigenaar van Rebelpoint in Groningen, een organisatieadviesbureau gespecialiseerd in het creëren van meer werkgeluk
Sinds: 2014

Iedereen kent wel zo iemand. Een familielid of vriend die elke dag met tegenzin naar zijn werk gaat. Die geen lol (meer) heeft in wat hij doet, en ’s avonds uitgeput thuiskomt. Hoe hij daar verandering in moet brengen, weet hij niet. Een andere baan zoeken misschien? Grote kans dat hij zich daar na een tijdje dan weer net zo ellendig voelt. Zonde, vindt Anique Wijnhoud dat. Als organisatieadviseur, gespecialiseerd in werkgeluk, hoort zij dagelijks dit soort verhalen. “Vaak voelen mensen zich overgeleverd aan allerlei — negatieve — omgevingsfactoren. De bedrijfscultuur die moordend is, collega’s die elkaar afvallen of de inhoud van het werk die saai is bijvoorbeeld. Ze hebben het idee dat daar zelf weinig invloed op kunnen uitoefenen. En dus nemen ze er maar genoegen mee dat er niet meer in zit. Bij werkzoekenden zie ik dat trouwens ook. Ze accepteren de eerste beste baan, zodat ze in ieder geval ‘maar iets’ hebben. Wat een verspilling van energie en talent, denk ik dan. Op die manier doe je jezelf én je werkgever tekort.” 

Waarom? Eén baan is beter dan géén baan, zullen veel mensen denken.
“Natuurlijk snap ik dat er brood op de plank moet komen. Maar als je werk doet dat eigenlijk niet bij je past, waarvoor je je emotioneel in allerlei bochten moet wringen en dat je niet gelukkig maakt, houd je het op de lange duur niet vol. Bovendien kun je op die manier je talenten en vaardigheden niet optimaal benutten, en dus ook niet het beste van jezelf geven.” 

Wat maakt dat iemand wel of niet gelukkig is in zijn werk?
“Essentieel is dat je iets doet wat aansluit bij wie bent, en hoe je in het leven staat. Daar bedoel ik mee dat je er energie van krijgt en dat je je nuttig voelt. Verder willen mensen zich graag kunnen ontwikkelen in hun werk. En een positieve werksfeer en steun van collega’s en leidinggevenden zijn ook belangrijk.” 

Je hebt dat soort dingen toch niet altijd voor het uitkiezen?
“Meer dan je denkt! Maar dan moet je wel eerst van jezelf weten waar je goed in bent, waar je energie van krijgt, wat je belangrijk vindt en wat je van anderen nodig hebt om dat waar te maken. Als je dat snapt, kun je vervolgens dingen gaan veranderen. Daar help ik organisaties en teams bij. Met als doel zoveel mogelijk happy rebels te creëren. Zo noemen we medewerkers die weten wat ze kunnen en willen, en de durf hebben om daarnaar te handelen. Dat dat loont, blijkt wel uit het feit dat zij hun werkgeluk gemiddeld een negen geven.” 

Hoe pak je dat aan?
“Ik heb een speciale methode ontwikkeld, waarmee mensen aan de hand van praktische opdrachten veertig dagen aan de slag gaan met het thema werkgeluk, zowel individueel als in groepsverband. Onlangs heeft het personeel van een Groningse winkel dat bijvoorbeeld gedaan, maar ook een operatieteam van een ziekenhuis. Na afloop bleken de deelnemers hun passie en energie te hebben teruggevonden, en werkten ze beter samen.”  

Waarom veertig dagen?
“Omdat het gemiddeld zoveel tijd kost om gedrag te veranderen. Vandaar ook dat bijvoorbeeld trainingen op de lange duur meestal weinig effect hebben; ze beklijven niet.” 

Organisatieadviseurs zijn er te over. Wat maakt jouw aanpak anders?
“In plaats van te focussen op wat er allemaal mis is, laat ik mensen inzien wat er wél kan. Daarvoor maak ik gebruik van mijn kennis over positieve psychologie. Ik geloof heilig dat medewerkers prima in staat zijn om hun eigen werkgeluk te vergroten. Het enige wat ze nodig hebben, is een kaart en een kompas om van A naar B te komen. Die lever ik ze.”

Je bent 27 en zelf pas een paar jaar aan het werk. Waar haal je de wijsheid vandaan?
“Al tijdens mijn studie vond ik het frusterend om te zien dat zoveel mensen qua werk niet op de goede plek zitten. Of wel op de goede plek zitten, maar daar niet tot hun recht komen. Dat moet beter kunnen, dacht ik. Zo ontstond het idee voor mijn bedrijf. Uiteindelijk is daar mijn Rebel-methode uit voortgekomen.” 

Wat is je advies voor mensen die op dit moment naar een baan op zoek zijn?
“Veel werkzoekenden staren zich blind op vacatures en proberen hun CV daarop aan te passen. Mijn tip is om dat om te draaien. Breng eerst goed voor jezelf in kaart wat je belangrijk vindt in een functie, wat je te bieden hebt, waar je blij van wordt en voor wie je graag werkt. Zoek vervolgens een baan die daar zo goed mogelijk op aansluit. Beperk je niet tot vacatures in jouw studie- of werkgebied, durf breder te kijken. En wees trots op jezelf. Werkzoekenden hebben vaak de neiging om zich onderdanig op te stellen. Ze vinden dat ze dankbaar moeten zijn als iemand ze een baan wil geven. Volgens mij is het precies andersom. Een organisatie mag blij zijn als je voor ze wilt werken! Als je door zo’n andere bril naar de arbeidsmarkt gaat kijken, zul je zien dat er nieuwe kansen op je pad komen.” 

 

%d bloggers liken dit: